Documentaries
فیلم های مستند مبتنی بر اتفاقات
واقعی و فیلم برداری بدون توقف ...
A still from "Paranormal Activity 3." (Credit: Paramount Picutures).
The new horror film "Paranormal Activity 3" features another set of amateur ghost hunters trying to document evidence of paranormal activity through the use of home video cameras.
The twitchy, grainy video images of demons and ghosts have scared up hundreds of millions of dollars in box office gold in two previous installments of the low-budget franchise.
NEWS: Near-death Experiences Explained
It's all good fun for spooky cinematic scares. But what about in the real world?
Between one-third and one-half of Americans believe in ghosts, and that belief motivates many to look for evidence of the paranormal. Researcher Sharon Hill of the Doubtful Newsblog counted about 2,000 active amateur ghost hunting groups in the United States. Almost all of them are patterned directly after the hit SyFy TV show "Ghost Hunters," which is now in its eighth season of failing to find good evidence of ghosts.
Despite the efforts of thousands of real-life ghost hunters over the past decade, the evidence for ghosts has not improved. Typically, the types of evidence offered for the paranormal fall into a few categories:
1) Personal Experiences
Ghost hunters often report personal feelings and experiences like, "I felt we were being watched," or "I felt like something didn't want us there." They also describe, for example, getting goose bumps upon entering a room or panicking at some unseen presence. There's nothing wrong with personal experiences, but they are not evidence of anything other than that people scare themselves in dark, spooky places.
2) Orbs
Many ghost hunters and books on hauntings claim that ghosts can be photographed, appearing as round or oval white shapes called orbs in the images. Many things can create orbs, including insects, dust and flash reflections. Orbs may seem otherworldly because they appear only in photographs and are usually invisible to the naked eye. To those unaware of the real explanations, they can be spooky, but there is nothing paranormal about them.
3) Ghost Equipment Results
Ghost investigators often use unscientific and unproven equipment and techniques in their search for spirits. Some use psychics to try and communicate with ghosts. Others use dowsing rods, which have never been scientifically proven to find anything (including water and restless spirits). Still others, striving for some semblance of science, use high-tech devices such as electromagnetic field detectors and infrared cameras.
VIDEO: A History of Vampires
These devices are commonly sold as ghost hunting gear, but there is no logical or scientific reason to use this equipment when looking for the paranormal. EMF detectors measure electromagnetic fields, not ghosts; infrared cameras reveal the infrared spectrum, not ghosts. There is no evidence that ghosts have anything to do with electromagnetic fields, infrared images, ions, temperature drops, etc.
4) Electronic Voice Phenomena
Most ghost hunters, including the "Ghost Hunters" team, use handheld voice recorders in an attempt to capture a supposed ghost voice, or EVP. Often an investigator will hold the recorder while standing in the middle of a room and addressing the supposed spirit, or while walking around. He will later go back and review the recordings at high volume, listening for any faint murmurs, sounds or noises, which may be interpreted as ghost voices. For example, a ghost hunter may ask out-loud, "If there's a spirit here, what's your name?"
Often the investigator will get no answer at all; other times, if the ghost hunters wait long enough they'll hear some random sound that could be interpreted as a faint, mumbled name: "Mary." (Or maybe Terry, Kerry, Larry or Barry — never mind the fact that, as disembodied spirits, ghosts presumably do not have vocal cords, a tongue or a mouth that would allow them to speak.)
THE DISCOVERNATOR: Amazing Facts Served Up Hot
The problem is that microphones are very sensitive and may record anything from someone whispering in the next room, to wind blowing, to ordinary random sounds from the environment, or even sounds from the ghost hunters themselves. There's no mystery about what causes EVPs, and it has nothing to do with ghosts. EVPs are created by a well-understood psychological process called apophenia, which causes people to "hear" distinct sounds in random white noise patterns such as the background static in an audio recording (like hearing the doorbell or the telephone while one is in the shower).
In the same way that the human brain allows us to "recognize" random patterns, like faces in clouds, our brains allow us to hear words and phrases in random sounds that aren't really there. In fact, EVPs can be easily heard and induced in laboratory experiments; no ghosts required.
So why is the evidence for ghosts so unimpressive? One possibility is that ghosts do exist, but that ghost hunters are simply not investigating the right way, using pseudoscience instead of real science and critical thinking. Another possibility is that ghosts and the paranormal do not exist, and that the evidence collected for them is simply the result of hoaxes, honest mistakes, misperceptions and misunderstandings.
In case you're wondering what my expertise is, I have personally investigated — and solved — several hauntings and videos where ghosts were supposedly seen on film. One of my most famous cases involved a mysterious ghostly image captured on a courthouse surveillance camera in Santa Fe, N.M, that made national news in 2007. I've also written a book on scientific paranormal investigation.
Of course, the fact that ghost hunters have a spotless track record of complete failure does not mean that ghosts don't exist, or that evidence for paranormal activity might not be found tomorrow, on Halloween, or next year. You don't know if you don't look. Science is open to the possibility of ghosts, the paranormal or anything else — but good evidence is needed. Until then, the only place ghost hunters are guaranteed to find the paranormal is in movie theaters.
PARANORMAL
ACTIVITY
با خرافات محلی آمیخته و شاخ و برگ داده می شود ...
مثلا ... از " ریگ جن " چیزی شنیده اید ... ؟
آیا "ریگ جن " مثلث برمودای ایران است ... ؟
شاید این باور بومیها هم نشات گرفته از اتفاقاتی باشد که پیش از آن به وقوع پیوسته، مثلا سوارانی که بیگدار به منطقه رفتهاند و دیگر هیچ اثری از آنها پیدا نشده است. ریگجن گسترهای از شنزارهای روان است، تا چشم کار میکند نمک است و ماسه و در بعضی مناطق باتلاق؛ باتلاقهایی که اگر شناختی از محل آنها نداشته باشید قطعا گرفتار شده و به جرگه همان آدمهایی میپیوندید که مثلا گرفتار روح و جن شدهاند ... !
این منطقه به دلیل وسعت زیاد و نداشتن چشمه یا چاه آب در گذشته محل عبور کاروانها نبوده و فقط در سالهای اخیر چند گروه به آن منطقه رفتهاند. ریگجن گسترهای است از شنزارهای روان. تا چشم کار میکند، نمک است و ماسه و در بعضی مناطق باتلاق؛ باتلاقهایی که اگر شناختی از محل آنها نداشته باشید قطعا گرفتار میشوید.
فرو رفتن در گل و لجن در ریگ جن شاید یکی از خطرناکترین اتفاقاتی باشد که ممکن است گریبانگیر مسافران، البته مسافران ناوارد شود و آنها را به کام مرگ بکشاند.
سالهای متمادی هیچ کس جرات آنکه به ریگجن سفر کند و راز این کویر اسرارآمیز را کشف کند، نداشت، یا اگر حتی جراتش را هم داشت به دلیل ناآشنایی با منطقه در راه میماند. از آن جمله میتوان به سون هدین، نویسنده کتاب کویرهای ایران اشاره کرد که سالهای زیادی از عمرش را در گوشه و کنار کویرهای ایران گذراند و کتاب کویرهای ایران را به رشته تحریر درآورد، اما با تمام تلاشهایش هیچگاه موفق به دیدن ریگجن یا بهتر بگویم فتح ریگجن نشد.
سون هدین در سال 1900 ریگجن را کشف کرد و بعد از آن هم آلفونز گابریل در سال 1930 از نزدیکی آن گذر کرد، اما عبور از آن همچنان برای کویرنوردان به صورت یک رویا باقی ماند تا اینکه بالاخره در سال 1997 طلسم ریگجن توسط علی پارسا، کویرشناس مقیم آمریکا شکسته شد.
او به همراه آقای میرانزاده، رئیس پارک ملی کویر وقت با هواپیما بر فراز ریگجن رفتند تا ثابت کنند که هیچ چیز شگفتی در ریگجن وجود ندارد. اما علی پارسا برای اولین بار در نوامبر 1997 با ماشین وارد ریگجن شد و بعد از آن بسیاری از کویرنوردان از ریگجن گذشتند.
البته با تجهیزات کامل؛ و نه گرفتار روح شدند و نه جنزده !
مهمترین مسئله اینکه اگر تا به حال کویر نوردی نکردهاید و به اصطلاح حرفهای نیستید، برای اولین تجربه به هیچ عنوان ریگجن را برنگزینید که در این صورت رفتنتان با خودتان است و برگشتنتان با خدا، حتی اگر هم حرفهای هستید حتما گروهی به این منطقه سفر کنید.
از آنجایی که سفر به ریگجن حرکتی نوین و بسیار مشکل است و در نتیجه نقشه دقیقی از آن در دسترس نیست، برای سفر به ریگجن حداقل باید به اندازه دو هفته آب ، بنزین، غذا و وسایل فنی ماشین را به همراه داشته باشید.
در ضمن بلد محلی را فراموش نکنید، محلیها معمولا آدمهای کار کشتهای هستند و علاوه بر تعیین مسیر، حتی در شرایط سخت، خیلی خوب میتوانند راهنماییتان کنند. اگر از مسیر جندق به طرف ریگجن میروید پس از طی مسیری پر پیچ وخم، وارد یک رودخانه خشک و عریض میشوید، بعد از عبور از رودخانه تا چشم کار میکند کوهها و تپههای ماسهای است.
بخشی از منطقه نسبتا مسطحتر است و تپهها کوچکتر، بنابراین عبور از آن نسبتا آسان به نظر میرسد ولی با کمی پیشروی با کم شدن ارتفاع به اراضی باتلاقی میرسید که اینجا تقریبا جنوب منطقه است. اصرار برای عبور از این اراضی باتلاقی بیفایده است. آخرین کوههایی که 2300 متر ارتفاع دارند به بخش شمالی ریگجن میرسید از اینجا کوه دماوند را هم میتوانید ببینید.
اما تمام این سختیها و بالا و پایینها یک طرف و آسمان پرستاره شبهای ریگجن هم یک طرف. خوابیدن روی شنهای روان روی تپهای بلند و چشم دوختن به آسمانی که حتی یک نقطه سیاه ندارد و شهاب سنگهایی که هر از گاهی به زمین باز میدارند، تمام خستگی روزانه و در شن و باتلاق فرورفتن را از تن میزداید.
داستان های محلی می گوید : هیچ کس تا به حال نتوانسته از قلب این بیابان عبور کند. در ریگجن حتی بیسیمهای قوی کاوشگران هم از کار میافتد. محلیهای این منطقه ،چوپانها و ساربانها معتقدند که اگر کسی پایش به ریگجن برسد، بلافاصله ناپدید میشود!!
یکی از کاوشگران میگوید : که حتی شترهای اهالی کویر هم وقتی به این منطقه میرسند میایستند و به هیچ عنوان حرکت نمیکنند .
آیا واقعا این منطقه برمودای ایران است؟!
"آلفونز گابریل" اتریشی و یک کاوشگر سوئدی قصد داشتهاند این منطقه را کشف کنند، اما هیچ کدام نتوانستهاند از این بخش از کویر عبور کنند و ناچار به سمت یزد رفته و از آنجا عبور کردهاند.
صداهای عجیب و غریب و ترسآوری ازاین بیابان برهوت شنیده میشود.
ریگجن شگفتانگیزترین، اسرارآمیزترین و ترسناکترین منطقه ایران است با باتلاقهای سهمگین که مرگ را برای هر موجود زندهای به ارمغان میآورند.
اتفاقات بیپاسخ و توجیه نشده بسیاری در این منطقه روی داده است و نمکزارهای این منطقه محل دفن موجودات زنده بسیاری بوده است!
فراموش نکنید که : سفر به «ریگ جن» بسیار خطرناک است.
زیر بنای ریگ جن یک دشت فرسایش یافته است که در حال حاضر تپه های ماسه ای برخان و تپه های ماسه ای هرمی (قورد) آن را اشغال کرده است. تمام ریگ جن دارای رسوبات نمکی فراوان می باشد که عمده ی رسوبات و مواد فرسایشی آن از دامنه های فرسایش یافته البرز شکل گرفته است.
ریگ جن منطقهای کویری و دارای تپههای ماسهای (تلماسه) در کویر مرکزی ایران است. این منطقه در جنوب سمنان، شرق دریاچه نمک، شمال انارک و غرب جندق قرار دارد.
این منطقه به دلیل وسعت زیاد و نداشتن چشمه یا چاه آب در گذشته محل عبور کاروانها نبوده و فقط در سالهای اخیر چند گروه به آن منطقه رفتهاند.
کویر« ریگ جن» از صعب العبورترین نواحی دنیا، منطقه کویری و پر از تپه های شنی و باتلاق های نمکی است. در حال حاضر در این منطقه هیچ علایمی از حیات دیده نمی شود. این کویر در جنوب غربی و غرب دشت کویر، جنوب سمنان، جنوب شرق گرمسار، شرق منطقه حفاظت شده کویر، شمال انارک و غرب جندق قرار گرفته است و وسعتی برابر با 3800 کیلومتر مربع دارد. هیچ گونه چشمه یا چاه آبی در این منطقه وجود ندارد. در بیشتر نقشه ها نامی از این منطقه نبرده شده است.تنها دو کویر شناس اروپایی در گذشته در سفرنامه های خود به وجود چنین کویری در ایران اشاره ای کرده اند.
|
نام انگلیسی: rig-e jenn desert نام فارسی: ریگ جن
|
 |
ريگ جن در محدوده جغرافيايي مركز ايران در قسمت غربي كوير مركزي ايران قرار گرفته است. اين منطقه از شمال به جنوب سمنان و گرمسار، از غرب به محدوده پارك ملي كوير و تنگ ظلمات، از شرق به محور ارتباطي جندق-معلمان و از جنوب به شمال انارك و چوپانان محدود ميگردد. گسترش ريگ جن از شمال غرب به جنوب شرق است. ريگ جن در قسمت جنوب شرقي پوشيده از تپه هاي ماسه اي به هم پيوسته است كه به "دم ريگ" شهرت دارند. در قسمت مركزي و شرقي تپه ها به صورت نوارهاي باريك شمالي جنوبي تغيير شكل داده كه عرض آنها در محدوده 2 كيلومتر تا 500 متر متغير است. وجود باد غالب از سمت غرب به شرق باعث شده است كه تپه در قسمت شرقي داراي شيبي بسيار تند و در قسمتهاي غربي داراي شيب ملايمتري باشند. همين عامل باعث شده است كه عبور از ريگ جن با وسائط نقليه از سمت شرق به غرب بسيار دشوار و در پاره اي از موارد غير ممكن گردد.
عجیب ... ولی واقعی
پروژه ی اسرار آمیز فیلادلفیا
و تونل زمانی که همچنان فعال است ...
پروژه فیلادلفیا Philadelphia Experiment یا ”پروژه رنگین کمان” یکی از آزمایشات مخفی آمریکا در سال ۱۹۴۳برای ایجاد کردن تونل زمان و مکان بود. این آزمایش به طرز وحشتناکی پایان یافت و اگرچه اثرات آن هنوز در نقاط اطراف بندر فیلادلفیا دیده می شود نیروی دریایی آمریکا که مسئول این پروژه بود همچنان آن را انکار می کند.
آزمایشی که در فیلادلفیا صورت گرفت بعدها به طرز اسرار آمیزی یا پروژه مشابهی به نام ” پروژه مونتاک” در سال ۱۹۸۳ پیوند خورد و حتی پای انسانهای عصر آینده و گذشته و حتی بیگانگان را به میان کشید.
پیش از جنگ و در طول جنگ جنگ جهانی دوم نیروی دریایی آمریکا دست به آزمایشاتی برای نامرئی کردن کشتی ها و هواپیماها زد. این نامرئی کردن به گونه ای بود که رادارها دیگر قادر به ردیابی این وسایل نباشند و به این منظور کل جرم وسیله مورد نظر باید کاملا وارد بعد دیگری از زمان-فضا می شود تا جرم آن قابل ردیابی و بمباران شدن نباشد. تحت نظر بزرگترین فیزیکدانان قرن از جمله “نیکلاس تسلا” و “ جان ون نیومن” این پروژه در مساحتی بیش از ۵۰ هکتار در کنار بندر فیلادلفیا شروع به کار کرد.
نیکلاس تسلا در میان امواج الکتریسیته…زندگی پر از راز او و مرگ جعلی اش توسط دولت آمریکا بسیار شک برانگیز است در حالیکه اعلام شد او در سال ۱۹۵۷ مرده است جسدش به هیچ کس نشان داده نشد و شاهدان عینی او را در سال ۲۰۰۱ نیز زنده دیده اند در حالیکه همچنان دست به آزمایشات غیر قابل بخشش و قربانی کردن انسانها می زند.
جان فوون نیومن – همکار تسلا که مسئول برژه فیلادلفیا و مونتاک بود. بیش از ۴۰۰ دانشمند یهودی – آلمانی روی این پروژه کار می کردند که انیشتن نیز در میان آنها بود.
در آزمایشات اولیه با کمک دستگاههای بسیار عجیبی که تسلا ساخته بود تیم پژوهشی قادر بود وسایل کوچکی مثل میز و صندلی را ناپدید کند – به بعدی ناشناخته وارد کند و سپس آنها را بازگرداند.
این آزمایشات پیش از آغاز جنگ جهانی دوم آغاز شده بود و کاملا واضح است که جنگ جهانی دوم پیش بینی شده و با برنامه ریزی قبلی صورت گرفته بود. در این میان تعداد کثیری از یهودیان آلمان و آمریکا مخارج این پروژه عظیم را می پرداختند!
بعد از آزمایشات اولیه که تحت فرمان نیروی دریایی آمریکا صورت می گرفت تصمیم بر آن شد که تعدای حیوان از جمله گوسفند و بز را در داخل یک کشتی قرار دهند و آن را به بعد دیگری بفرستند. این حیوانات داخل قفسهای فلزی و در عرشه کشتی بودند. کشتی برای چند دقیقه کاملا ناپدید شد ولی وقتی برگشت تعدای از حیوانات گم شده بودند و بقیه هم آثار سوختگی روی بدنشان دیده می شد. قرار بر این شد که تا کامل شدن پروژه هیچ انسانی مورد تست قرار نگیرد ولی با این حال در ۱۲ آگوست ۱۹۴۳ کشتی USS Eldridge با تمام خدمه اش مورد تست قرار گرفت.
ملوانان خبر نداشتند که چه اتفاقی قرار است بیفتد. دستگاهها شروع به کار کردند و کلید ها زده شدند. کشتی با کلیه مردان داخلش ناپدید شدند. تا چهار ساعت بعد که دوباره در بندر فیلادلفیا ظاهر گشتند. شاهدان ماجرا گزارش می دهند که یک هاله سبز فسفری تمام کشتی را احاطه کرده بود.
خدمه کشتی در آتش می سوختند ..تعدادی دیوانه شده بودند..تعدادی دچار حمله قلبی بودند…تعدادی در بدنه و دیوارهای کشتی ذوب شده بودند و زنده جان می دادند. بقیه خدمه مرده بودند. گزارشات نیروی دریایی حکایت از این دارد که چند ملوانانی که زنده مانده بودند در عرض چند هفته در جلوی چشم حاضران ناپدید شدند. ( یا بخار شدند یا به بعد دیگری انتقال یافتند).
سوال این بود که در این چهار ساعت کشتی به کجا رفته بود؟ دو بازمانده ای که در این کشتی حضور داشتند ادعا می کنند که در این چهار ساعت کشتی در یک تونل زمانی ۴۰ ساله وارد شده بود. یعنی از سال ۱۹۴۳ به سال ۱۹۸۳ و دقیقا در زمان آزمایش مشابهی به نام ” پروژه مونتاک” وارد شده بود. چرا و چگونه ؟ معتقدند که بیگانگان یعنی فضاییان در این میان نقشی فعال داشته اند. اگرچه گزارشات حضور چندین کشتی فضایی از انسانهای آینده را نیز در زمان این آزمایش تایید می کنند.
قضیه از این قرار است که ۴۰ سال بعد از آزمایش فیلادلفیا همان دانشمندانی که نامشان ذکر شد دست به آزمایش مشابه دیگری در مکانی نزدیک فیلادلفیا زدند. نام این پروژه در پرونده های نیروی دریایی ” پروژه مونتاک” است. کشتی ای که در سال ۱۹۴۳ ناپدید شده بود در تونل زمان به سال ۱۹۸۳ و در زمان انجام پروژه مونتاک جهش کرده بود. در این میان دو نفر از خدمه به نامهای “دانکن” و ” بیلک” از کشتی بیرون پریدند و در سال ۱۹۸۳ باقی ماندند در حالیکه خود کشتی و سایر خدمه به سال ۱۹۴۳ بازگشت و تمام آنها جان باختند.
این دو بازمانده عضو خدمه نیروی دریایی نبودند بلکه دو محقق و دانشمند فیزیکدان و از دوستان “جان فون نیومن” و “نیکلاس تسلا” بودند که به هر دلیلی آن روز در عرشه کشتی Eldridge حضور داشتند و در زمان مناسب به ۴۰ سال در آینده سفر کردند.
طبق گزارشات خودشان ” جان فون نیومن” دو قایق نجات را از پیش برای گرفتن آنها از آب آماده کرده بوده است. آلبک می گوید” وقتی ما را از آب گرفتند و پیش فون نیومن بردند او پیر شده بود و به ما گفت که چهل سال است منتظر رسیدن شما هستم”.
مشخص است که این سفر ۴۰ ساله در زمان با موفقیت و همانطور که این دانشمندان پیش بینی کرده بودند انجام شده است. به گفته ” دانکن” و ” بیلک” یک نفر سوم هم همراه آنها بوده است ولی به سبب اشتباهی که در ساعت زمانی او اتفاق افتاده بود پس از ورود به سال ۱۹۸۳ او در هر ساعت به اندازه یک سال پیر می شد و ظرف چند روز مرد.
“دانکن” و ” بیلک ” هم اکنون در نیویورک زندگی می کنند و چند مصاحبه خصوصی بدون ذکر نام انجام داده اند. به گفته ایشان این اولین باری نبوده که سفر در زمان صورت گرفته است. ” دانکن” با دادن مشخصات و مدارک بسیاری ثابت کرده است که برای سفر در زمان تنها به سه وسیله نیاز است و بعد از گشوده شدن تونل به هر زمانی امکان سفر هست.
نیازی به لباس مخصوص یا هیچ گونه امکانات عجیب و غریب نیست. این وسایل و آنتها هم روی زمین و هم مایلها زیر زمین در “مونتاک” کشیده شده اند. ” بیلک ” نشان داد که در سال ۱۹۴۳ آنها به مریخ فرستاده شده بودند تا شهرهای متروک و تونلهای زیر زمینی مریخ را بازرسی کنند. به گفته او مریخ هزاران سال است که متروک شده و سکنه ندارد ولی هوای آن قابل تنفس و زندگی است.
به گفته دانکن یک تیم ۲۰ نفره به همراه او به آینده و سال ۶۵۳۵ میلادی فرستاده شدند. آنجا سکنه ای دیده نشده بوده. آنها در میدانی عظیم که یک مجسمه غول آسا از یک اسب طلایی در وسط آن قرار داشته دیدن کردند. بنا بر این اظهارات این آزمایش بارها تکرا شده و هر بار آنها در همین مکان وارد شده بودند گویی که جای دیگری در سال ۶۵۳۵ وجود ندارد.
همچنین گزارش می دهند که در زمان آزمایشات آنها چند کشتی فضایی بر فراز مونتاک پدیدار شدند که قصد هیچ نوع دخالتی نداشتند فقط مشاهده می کردند. متاسفانه تونل زمانی که ایجاد شده بود یکی از این یوفو ها را به داخل خودش کشید و به سال ۱۹۴۳ انتقال داد. در این شرایط افرادی که در سال ۱۹۴۳ بودند یوفو را یافتند. به گزارش ” دانکن” چند یوفویی که در سال ۱۹۸۳ بودند از آینده آمده بودند تا کارها را زیر نظر داشته باشند. همچنین اطلاعات فوق العاده سری در مورد ” اوریون” و ” گری ها” و نقش آنها در دادن این تکنولوژی به زمینیان برای سفر در زمان وجود دارد که قابل ذکر در اینجا نمی باشد.
تونل زمانی که در بندر مونتاک فعال است سبب اتفاقات غیر منتظره و عجیبی شده است که حتی مردم عادی هم آن را مشاهده کرده اند. از آن جمله است یافته شدن جسد هیولا یا موجود افسانه ای در سواحل مونتاک. با توجه با جریان داشتن سفرهای زمانی و آزمایشات بسیاری که در این بندر رخ می دهد کاملا طبیعی است که تونلی در ماقبل تاریخ یا در زمان باستان گشوده شده باشد و این هیولا از آن زمان به این زمان پرتاپ شده است.
اگرچه این اولین بار نیست که موجودی عجیب و غریب در مونتاک پیدا می شود. طبق گزارشات بارها اجساد موجوداتی مشابه گاهی کوچکتر از این در سواحل مونتاک به گل می نشینند و می توان حدس زد که فقط یکی از هزار جسد از اقیانوس به ساحل کشیده می شود. طبق اطلاعاتی که ” دانکن” و ” بیلک” می دهند چندین بار در زمانی که آنها مشغول فعالیت در کانالهای زیر زمینی مونتاک بودند هیولاهایی از کنترل خارج شده و از تونل بیرون می آمدند که منجر به کشته شدن تعداد زیادی از دانشمندان شده بود
این تصویر خیلی آشناست ...
شما بارها و بارها سرستون های تخت جمشید را دیده اید ...
و همینطور نماد هواپیمایی ایران " هما "
حوادث فرا طبیعی فعال